Daha önce de yapmıştım bunu birkaç kez sonra ne olduysa tam istediğim kıvamda olamamışım demekki vazgeçip yine geri dönüş yapmıştım.
6 yıldır görmediğim kuzenimi gördüm dün akşam ..çoook uzaklardan geldi . Uzun saatlerce oturup sohbet ettik ki 6 yılda haberleştiğimiz zamanlar çok azdır. Çünkü o bilgisayar kullanmayı sevmez facebooku falan da yok , fotoğrafını bile görmedim yani 6 yıldır. Bir de ikimizin sevimsiz cep telefonu kullanıcılığı eklenince üstüne (ki bir ara telefonlarımıza bakıp hala kullanımda varmıdır bunlar diye de güldük epey)sadece yıldızlara baktığımız anılarımızla yaşamışız onca sene..
Facebook twitter bensiz olsa da olur dedi. Gerçekten dedim ben de . Beynimdeki kalabalıklar yetmezmiş gibi yok onun anneliği yok bunun evi işi beni çok yoruyor anladım. Dün akşam evet birdenbire oldu bu. Sadece SADELEŞMEK istedim.
Fotoğraflarımı facebooka değil de yine fotoğrafçıya götürsem mesela , yada o gün nerde olduğumu tweetlemesem de kendime saklasam... Bu düşünce bile iyi geldi bana inan..
Bloğa gelince ...5 yıldr iyi kötü yazıyorum birikmişlerimi , iyi ki de yazıyorum ama son zamanlarda o kadar samimi hissedemiyorum kendimi.. Belki de herkesin okuyabildiğini bilmenin verdiği bir paranoyaklık. Bütün sanal tasarımları gözden çıkarabilsem de buraya kıyamıyorum. Hem beni anlattğı için hem de hayatıma kattığı güzel insanlar için...
Daha yazcak çok şey var biliyorum. Kızımı uzun uzun anlatmalıym mesela, onunla yürüdüğümüz yolları da..
Yalnız bunu uluorta yapmak istemiyorum. Yani tam olarak da bu yapmak istediğim.. Bu yüzden ricam bir kaç gün sonra herkese açık olmıycak burası. İlk kez değil belki ama son kez..
Mail adresini yazanlar için özel bir kapı olucak elbette . Son bir rica olarak kabul etseniz bunu beni çok mutlu edersiniz..
Beni anlayabildiğiniz için şimdiden teşekkürler...
31.10.11
Subscribe to:
Post Comments (Atom)



14 yorum:
Bazen insan kapanmak istiyor.. ya da en azından ben bazen öyle hissediyorum.. içe dönmek, görünmemek.. ne kimseye ilişmek ne de bana ilişmesin kimse istemek.. anlıyorum seni.. :)
Sadeleşmek sonrası umarım çok daha huzurlu olursun. Hele de son zamanlarda yaşadığın zor anlardan sonra. izin verirsen uzunnn zamandır yaptığım gibi talip edebilmek isterim seni.
Sevgiler,
Aslıhan
Yaz beni de-istersen.
Ben de yaptim aynisini ve seni cok pek cok anladim... email adresim sende var, cok opuyorum.
Çok uzun zamandır okurum sizi...pazar keklerinizin kokusunu duydum bazen,çocukları sevişinizi sevdim, en son sizi üzdüğü için müdürünüzü dövesim geldi şiddete çok karşı olsam da ama üşenirim iki kelam etmeye yazmam, çoğuna yaptığım gibi...sizin için "herkes"im o yüzden...rahatsız etmekten korkarım...
Okutmak istersen okumak isterim..
özlem
bu duyguyu biliyorum ben çok tanıdık... ama seni takip etmek istiyorum, o mini mini mercimekle hallerini büyüyen oğluşunu okumak istiyorum.
mail adresim sende var zaten.
öpüyorum pek çok.
eğer kabul edersen,kızınla yürüdüğün yolları da okumak isterim :)
Fundacım, bu kararının seni mutlu etmesini dilerim, anlıyorum da, okuldaki sıkıntılı haller de umarım bitmiştir, kabul edersen bende bırakmak istemem sizi, mutlu günler, sevgiler..
Ben de hep yanındayım ve anlıyorum seni ...
Bazen böyle oluyor insan. Birdebire oluyor. Gayet iyi anliyorum seni. Bir elini Emre tutmus, digerini Mercan kiz, yürürken sen, yaninizda durup sizi seyredebilmek sansina sahip olduguma sevindim :) Can kuzenine sevgi selamlar benden. Önce denk getirememekten , sonra mahcubiyetten arayip soramaz oldum. Öpüyorum ikinizi de...
Çok iyi düşünmüşsün. Ben de bu ara yazdıklarımı pek özelleştirmiyorum ama, sanırım ben de yapacağım öyle bir şey.
evreeennnmercan olamıycak sanırım bizim kız baba olaya pek karşı çünkü hala kullandığım soyadım bir de isim olunca fazla bencilce geldi ona..bir isim var aklımızda ama dur bakalım :) sibelle senden söz ettik vaktin olursa uğra yine sevmiş seni
Ortalik modern-tuhaf isimler enflasyonundayken mercan'i bulmus da bunuyor babasi. kusura bakmasin... bende vakitten bol ne var, sibel vakitten haber versin :)
Post a Comment